Heerlijke (vang)dagen

Het warme weer van de afgelopen periode heeft ervoor gezorgd dat ik het ‘keiharde nachtvissen’ even aan de kant heb geschoven. Vorige week heb ik zelfs maar één nachtje gevist. Deze onderbreking in het dwangmatige ritme van vissen-voeren-vissen-voeren-vissen was meer dan welkom. En laten we eerlijk zijn: struinend vissen op het heetste moment van de dag is ook een schitterende manier om de honger naar karpervlees te bevredigen. Hengel, schepnet, onthaakmat, fotocamera en wat klein materiaal; meer hoef je niet mee te slepen. Wat dan nog rest, is het vinden van de karpers. Oh ja, vergeet je zonnebril met gepolariseerde glazen niet!

Deze hommer zat onder de paaipukkels. Het zijlijnorgaan is duidelijk te zien.

Visueel attractief haakaas speelde de afgelopen dagen weer eens de hoofdrol in mijn toneelstuk. Verbazingwekkend is het gemak waarmee de karpers soms zijn te verleiden. Dit jaar ben ik voor deze visserij witte boilies gaan gebruiken; een aantal blogs geleden schreef ik daarover al een keertje (zie Bijdrage van de maand). Mijn voorkeur gaat uit naar de Coco & Banana omdat deze vaalwitte boilie niet alleen erg opvalt, maar tevens een goede smaak heeft. Het is eens wat anders dan een standaard fluogele pop-up en bovendien kun je ermee voeren. En voeren met het aas waarmee je vist – al voer je heel spaarzaam tijdens het struinen – kan net dat beetje extra vertrouwen aan de karper schenken dat noodzakelijk is.

Het is gigantisch spannend om een karper zichzelf te zien haken.

Omdat ik wil dat mijn haakaas rechtop staat, snijd ik een stukje van de boilie af en dat vervang ik door een stukje pop-up. Uiteraard een witgekleurde pop-up zodat het haakaas niet te onderscheiden valt van de voerboilies. Deze snowman in combinatie met een shot-on-the-hook maakt het mogelijk dat ik de hair behoorlijk kan inkorten zonder dat het ten koste gaat van de inhakingskans en inhakingskwaliteit (lees onderlijn inkorten, dus scherper vissen). In een volgende blog zal ik daar verder over uitweiden.

Forse karper met forse wond. Paaibeschadiging?

Struinen in helder water met een bodemrig is net zo spannend als drijvend vissen. Van achter het struikgewas zag ik alles gebeuren; aanzwemmen, opzuigen, kopschudden en dan de run. Fantastisch om te zien en ook nog eens erg leerzaam. Je kunt honderden onderwatervideo’s bekijken, maar niets weegt op tegen eigen ervaringen. Soms kon het leerzame aspect me niet bekoren en trok ik de lijn al strak tijdens het kopschudden. Wat heb ik genoten tijdens de afgelopen dagen!

Roelof Schut