Eind jaren tachtig maakte ik voor de eerste keer een lijntje nat op de Groninger kanalen en daar werd ik geconfronteerd met een behoorlijk irritant beestje: de Chinese wolhandkrab. Deze krabsoort vreet alles wat er op zijn pad komt en heeft een voorkeur voor boilies. In sommige periodes was het onmogelijk om te vissen omdat de krabben de boilie binnen enkele minuten van de hair hadden gepeuzeld. Later kwamen daar diverse (uitheemse) kreeftsoorten bij. Nou moet je je voorstellen dat ik mij dus al een kwart eeuw ergerde aan dit over de bodem kruipende ongedierte. Van alles heb ik geprobeerd. Keiharde boilies, hele grote boilies, alternatieve bevestigingsmethodes, speciale boiliestoppers en ga zo maar door. Krimpkous zeg je? Jahaaaa… Ik weet het, maar op de een of andere manier ging dat ook jaren mijn linkeroor in en mijn rechteroor weer uit. Vastgeroest zeg je? Dat heb je goed.
Onlangs was er toch iemand die mij uit mijn vastgeroeste modus kon trekken: Daniël Takken. Na een goed gesprek stuurde hij mij een aantal stukken krimpkous op met een grote diameter. Bij deze Daniël, ik ben je dankbaar dat je de krimpkous figuurlijk door mijn strot heb geduwd. Mijn visserij is er een stukje gemakkelijker en effectiever door geworden. Het mocht even duren. Hahaha!
Hieronder een stap-voor-stap over hoe ik de krimpkous toepas.
Roelof Schut







Ga ik zeker een keer uitproberen op het kanaal waar ik vaak kom.
Ik heb wel een idee waar dat zou kunnen zijn. Hahaha! Het werkt perfect!