De laatste nacht

Vannacht vis ik mijn laatste nacht van het jaar en nog één keer probeer ik mijn honger naar karper te stillen. Morgenavond moet ik mij tevreden stellen met oliebollen en appelflappen en wat zou het mooi zijn als ik dan kan terugkijken op een succesvolle laatste sessie. Eigenlijk is het gekkenwerk dat ik midden in de winter nog een poging waag op het betreffende water, maar thuis vang ik sowieso niets (om het bekende cliché maar te gebruiken). Het is mijn laatste stuiptrekking in de (ijdele?) hoop een koude karper te mogen koesteren.

De laatste dagen heb ik gevoerd met 12 millimeter Squid & Liver boilies en ik hoop maar dat de brasems, rivierkreeften en wolhandkrabben vannacht verstek laten gaan. Een ‘scherp’ rigje moet de klus afmaken. Als het water kouder is en de karpers minder sterk zijn, gebruik ik nog wel eens een longshank haak. In dit geval een Connect 3 in de maat acht. Een klein stukje krimpkous moet voorkomen dat ik de vis te diep haak, want ik vis niet erg kort. Het is eigenlijk ook een beetje een ‘confidence’ rigje. Op de hair zit een enkele boilie met daarboven een drijvende gele sightstop. De shot-on-the-hook zorgt er voor dat de haakpunt continu op zoek is naar de onderlip van de karper. De uiteinden van de ‘hair’ waarop de loodhagel is gemonteerd laat ik altijd iets langer. Zo is het gemakkelijker om de loodhagel nog iets aan te knijpen of te vervangen. Bovendien ziet het er anders uit en dat vind ik gewoon leuk. Theoretisch klinkt het best leuk, daar zal het niet aan liggen. Hahaha! Ach, de voorbereiding vind ik altijd net zo leuk als het vissen zelf.

Op dit moment leg ik de laatste hand aan de voorbereiding voor de aankomende nacht. Warme kleding, een goede slaapzak, een comfortabele muts en de onmisbare Bialetti koffiepot zullen mij door de koude avond en nacht moeten loodsen. Wat zou het mooi zijn als mijn beetmelder opeens afgaat… Tot volgend jaar!

Roelof