Aaskeuze WCC

In mijn vorige blog bijdrage beloofde ik iets te vertellen over het aas dat ik inzet op de World Carp Classic (5-11 september, Lac de Madine). Boilies zijn een verhaal apart voor mij. Ik maakte ze al toen ze nog niet te koop waren in de hengelsportzaak. Sommigen van jullie weten ongetwijfeld dat het maken van aas voor mij een uit de hand uitgelopen hobby is binnen een uit de hand gelopen hobby. En als je al langer dan twintig jaar boilies maakt, dan weet je wel waar Abraham de mosterd haalt.
Uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat je vertrouwen moet hebben in je aas. En als je vertrouwen wilt krijgen, moet je gaan vissen met het aas. Op dit moment van schrijven zit ik al bijna twee weken in Zuid-Frankrijk te vissen aan een grote maagdelijke snelstromende rivier. Mijn aas: Squid & Liver boilies van Gulp! Carp.

Een boilie moet een goede smaak hebbben.

En ik zal eerlijk zijn met jullie. Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik tijdens een langdurige sessie vis met ready made boilies. Normaal gesproken gebruik ik dan altijd zelfgemaakte boilies om er zeker van te zijn dat de karpers de boilies na een week voeren ook nog eten. Het gebruik van ready made boilies beperkte ik tot korte instant sessies. Daarbij keek ik altijd wel naar de smaak van de boilie. Een boilie waarmee ik vis moet altijd een goede smaak hebben. Aangezien ik instant al een aantal vissen had gevangen aan de Squid & Liver en deze boilie een goede smaak heeft, was het logisch dat ik deze boilie ging inzetten in deze sessie.
En ik ben een tevreden man. Het snelstromende water is kristalhelder en ik voer elke dag. De volgende dag is alle voer compleet weggevreten. Dat kan ik zien door simpelweg in de rivier te springen en naar de stek te zwemmen. Het water is zo helder dat ik zonder probleem naar de bodem kan kijken en de karpers soms zelfs zie zwemmen. Gisteren was de tiende voerdag en de vissen blijven de boilies vreten.

De oersterke rivierschubs blijven maar eten.

Om de stek niet ‘kapot’ te vissen, liggen de hengels er elke dag maar een beperkt aantal uren in. Haastige spoed is zelden goed en ik geef de vissen uitgebreid de tijd om vertrouwen te krijgen, maar vooral te houden in het aas.
Elke dag krijg ik aanbeten van schitterende maagdelijke wildwaterschubs. De aanbeten zijn soms zo hard dat ik noodgedwongen de rivier in moet om de vissen niet te verspelen aan de rotsen of stenen. Zelfs kleinere schubjes zijn gruwelijk sterk en presteren het soms om een eerste schot te nemen van tientallen meters. Tegen de stroom in! Ik geniet ervan met volle teugen. Maar om terug te komen op mijn boiliekeuze voor de WCC: de Squid & Liver heeft mijn vertrouwen gewonnen.
Nu is het tijd voor het ontbijt en in de loop van de ochtend gaan de lijnen weer in de rivier. Niets is mooier dan het overdag vangen van een karper terwijl de Zuid-Franse zon op mijn lichaam brandt. Ik spreek jullie weer als ik terug ben in Nederland.

Roelof Schut