Zoals ik reeds eerder vermeldde gaan Ron van den Bergh en Remco Akkermans Nederland vertegenwoordigen bij het officeuze WK karpervissen in the USA. Hieronder tref je een bijdrage aan voor het blog van Ron van den Bergh. Even het aas uittesten…..
Schat, geef de boilienaald even aan!
Juli 2011
Remco heeft een
sponsor gevonden voor onze deelname aan het WK: JRC. Van hen kregen we onder andere ook boilies van Berkley Gulp.
Omdat ik deze wilde (tegen mijn vrouw zei ik: moest) testen besloot ik toch nog
maar een kleine sessie te doen.
Ik zou eigenlijk
pas op maandag vertrekken naar Abbey Lakes, maar omdat het zo kriebelde vertrok
ik zondagmiddag al voor een vierdaagse sessie. Na een rit van een paar uur kwam
ik er om 18.00 uur aan. Omdat er al stekken vrij waren, kon ik meteen beginnen aan
m’n vier dagen op Fox. De keuze van stek was gemakkelijk want alleen de nummers
1 t/m 5 waren vrij en de vissen lagen duidelijk in de hoek bij stek 1.
Na een uurtje
lagen alle drie hengels “in” en de eerste aanbeet volgde een uur later. Snel de
boot in, want de vis zat al vast in het wier. Te laat, de vis was inmiddels los
en de haak zat verward in een verspeelde vislijn van iemand anders. Pfff, dat
was een behoorlijk stuk lijn: zeker 70 meter. Bij het binnendraaien van de andere
hengels kwam ik er achter dat de
kreeften mijn haakaas al gevonden hadden. Verse boilies eraan met krimpkous
dus.
De volgende
ochtend draaide ik de hengels binnen, en wat bleek: bij alle drie was het aas
weg. K*tkreeften!!! En dat terwijl ik er nota bene nog van die speciale
anti-kreeft krimpkous om had gedaan. Dat werkte dus ook niet. Op deze stek heb
ik daarna nog maar 1 nacht gevist, want ’s ochtends bleek dat de kreeften ook
al maïs lustten: wéér drie “lege” hengels!!!
K*tkreeften!!!
Omdat de wind de
komende dagen van richting zou veranderen (maar meer nog vanwege die verrekte
kreeften) verhuisde ik naar stek 9. Met de wind op kop begon ook hier de vis te
springen en te rollen. Ik viste niet te ver uit de kant. Zo rond 21.00 uur
volgde de eerste aanbeet, maar die schoot jammer genoeg onmiddellijk los. Een
paar uur later hing er wel vis aan dezelfde hengel. Gedrild vanuit de boot, een
spiegelkarper van 25 pond
op een Gulp Pineapple popup. Dat gaf de burger moed. Maar helaas, die nacht
kwamen er geen beten meer. Wèl nog een zeelt gevangen 
.
De volgende
ochtend bleek de wind weer 180 graden gedraaid te zijn. Ja…, maar dàt hadden ze
niet voorspeld! En de vis bleek duidelijk met de wind mee vertrokken. Omdat ik
een dag later zou vertrekken ging ik niet weer verhuizen en bleef dus zitten.
Vanaf stek 9 kun je zo’n beetje het hele meer over kijken. De jongens op 18
vingen de ene karper na de andere. Aan “onze kant” leek totaal geen vis meer te
zitten.
Die avond heb ik
extra gevoerd (laatste avond is tenslotte bonte avond nietwaar) en alle lijnen
opnieuw uitgevaren. Totaal onverwacht kwam er om 09.00 uur ’s ochtends toch nog
een aanbeet. Na een zeer korte dril van ± 5 minuten haalde ik een spiegel van 19 pond op de kant. Deze was gevallen voor de IrishCream. Een uur later op dezelfde hengel
nog een spiegeltje die ik niet gewogen heb maar ik schat zo’n pond of 15.
Een mooie spiegel
En nog een mooie vis…
In ieder geval
weet ik nu dat karpers, kreeften en zeelten (daar had ik er totaal drie van) deGulp-boilies lusten.
Mijn
eureka-moment tijdens deze sessie:
Er waren veel
vissers samen met hun vrouw naar dit meer gekomen. Op een gegeven moment hoorde
ik een man vragen: “Schat, geef de boilienaald even aan!”
“De wàt??”
“De boilienaald.
Je weet wel, zo’n ding dat lijkt op een haaknaald maar dan dunner.”
“Okee….., welke?”
Hij had er blijkbaar meer.
“Laat maar, ik
kom zelf wel.”
Kijk, en tóen had
ik mijn eureka moment! Ik had van JRC een aantal boilienaalden gekregen in
verschillende lengtes. Elke lengte heeft een handvat in z’n eigen kleur:
fluorescerend oranje, geel en roze. Die kleuren zijn dus erg handig als je een
naald in het gras laat vallen, maar nòg handiger als je vrouw vraagt: “Welke?”
Dan kun je gewoon zeggen “Die roze” in plaats van “Laat maar”. Zo houd je de
gemoederen rustig.
Eureka!!!!!!!
Ron van den Bergh
Mooie vissen Ron en een leuke bijdrage. Dank je.
Groeten,
Robert
