Eindelijk is de schoolweek om en kan de auto weer beladen worden met het visgerief.
Na van de week met me vismaat de stek op het water heb bepaald, begint bij beide de drang om te gaan vissen en zeker bij het voelen van de temperatuur en de weersvoorspelling voor het weekend.
Na een avondvullend programma van bij elkaar schrapen van de nachtvisspullen en het kijken van Pionieren in de Alpen, kan ik met een gerust hart gaan slapen voor de laatste schooldag.
Wat gaat de dag toch tergend langzaam voorbij, gelukkig maakt het weer het nog veel goed.
Avond snel de laatste spullen inpakken en me verbazen waarom ik altijd zoveel meeneem?
Vrijdag.
Na de auto beladen te hebben en ren goede ontbijt, rij ik af naar het water.
Als ik het zandpad op rij, begin ik alvast een schietgebedje te doen, dat onze beoogde stek nog vrij is, gelukkig is dit zo en na de auto vakkundig achteruit een kleine rotpadje te hebben gereden is het tijd om het karretje op te laden en te gaan lopen.
Het eerste karretje is wat zwaar maar we komen er wel denk ik nog, alleen bij de eerste kuil, denkt me karretje daar toch heeel anders over!!!!
De metalen verstevigingens strips zijn kats omgebogen en na een trap kan ik er nog een beetje mee lopen, moet alleen wel de kar minder zwaar beladen, waardoor ik nog 3 keer heen en weer kan lopen, toch spijtig.
Na bekaf te zijn aangekomen met alle spullen, zich ik de zon doorkomen en een karper draaien, toch goed voor het gevoel en besluit een zigrig een meter boven de bodem te presenteren.
met een andere hengel peil ik met een bonk lood de bodemstructuur, even me geheugen opfrissen want het is lang geleden dat ik daar heb gevist.
ik kom er achter dat in deze hoek, waar we nog niet hadden gezeten, erg veel wier staat en vergt wat aanpassing in de benadering van me rigs en het deponeren hierin.
Na een 2 tal uur wachten kwam Tim aanzetten en hebben we de stekken verdeeld wie waar wilde vissen en na een kort overleg was het dan eindelijk tijd de echte montage te water te laten.
De nieuwe JRC TX-2G tent, binnenkort meer info over deze geweldige tent!!
Ik koos voor een kort onderlijntje van 8 cm met een Coco en Banana bol eraan.
En die andere met een chod rigje in het wier gedropt.
Laat de vangst maar beginnen, zeggen we avonds als we nog op mijn verjaardag proosten.
Tegen 10 uur duiken we lekker de slaapzak in, want het begint vies af te koelen en helaas is het ook erg vochtig.
Als we ‘s ochtends wakker worden zonder vis, balen we een beetje, je hoopt toch altijd op die droomsessie/vis.
We weten alleen donders goed, dat het me deze temperaturen verrekt moeilijk is.
Na een lekker lunch van noodlesoep en een gekookt ei besluiten we even de tent op te zoeken voor een “middag” dutje.
Hopelijk worden we zo nog gewekt.
Zaterdag avond:
tegen 6e re-casten we de hengels nog eens en gaan we beginnen aan het bereiden van ons prakkie eten, voor mij is het niet meer dan water opwarmen en in een bakje te doen en na 5 min staat er een aardappelpuree klaar.
Na een “lekker” avondmaal, waarbij ik echt het gevoel heb dat zoals het eruit ziet er ook uit komt, is het door de weersverandering tijd om onze tent op te zoeken.
De Hengels liggen, de tent staat en de onthaakmat ligt klaar!
Zondag:
Tegen een uur val ik echter pas een beetje in een dommelslaap en als ik opeens Tim naast me hoor of hij de tang mag lenen, vraag ik voorzichtig ” heb je wat gevangen”.
Ja zegt ie, een eend, fijn….!
Ik loop mee om even te helpen en na wat priegel werk, kunnen we de kuifeend, genaamd Daffy Duck, weer in ze’n element terug zetten.
Tim zijn vangst, een vrouwtjes Kuifeend.
Ik duik nog even de slaapzak in, alleen naar een half uur draaien, krijg ik de sms of ik een gekookt eitje wil, wat natuurlijk we ironisch was na het vangen van een eend.
Na het lekker ontbijt begint de lucht een beetje te klaren en beginnen we rustig met het opruimen en met wat wind is de nieuw JRC Tx-2G tent zo weer “droog”, een super eigenschap wat een hoop droogtijd bespaart thuis.
Later meer over deze tent en zijn eigenschappen.
Ook heeft het monument zich nog niet gemeld en ik zal later meer over deze vis vertellen!
Tight lines,
Randy Muts
