Nacht 3
Vanwege het hete, vrijwel windstille weer, verwachtten we de kans op aanbeten vooral ‘s nachts. Om 03 uur klonk er onrustig gepiep op de hengel het dichtst bij de kant. Toen ik de hengel pakte, voelde ik bijna niks en
draaide ik naar verwachting weer een voorn binnen. Plots werd er toch lijn genomen, maar na een paar seconden viel de lijn slap. Lijnbreuk? Ik draaide door en had er toch een dikke voorn aan hangen, hevig beschadigd. Maar dan: in het schijnsel van m’n hoofdlamp volgde een meerval! Die cirkelde nog wat rond op zoek naar zijn ontnomen buit en verdween toen in het donker.
Quad Continental 100% waterdicht
Dat bracht ons op een nieuw plan. Met de grootste haken doe we bij ons hadden, knoopten we snel een ‘aasvisrig’ en de inmiddels overleden voorn ging nu als aas te water. Het heeft deze nacht nog niet tot resultaat
geleid, maar misschien lukt het ons deze week nog een meerval als extraatje te vangen.
Overdag leek de volgende brasem of voorn de pinda’s gevonden te hebben. Bij het binnendraaien volgde toch nog een felle uithaal. Het bleek een klein karpertje! Een centimer of 35, waarschijnlijk uit de eigen paai van Du Der.
Tijdens het onthaken in het water floepte hij er al vandoor, dus geen foto. Ehhh… tja, het ís een karper, dus de teller staat op 2.
Nacht 4
De enige verstoring van de nachtrust werd veroorzaakt door een brasem. Geen platte vloermat, maar een dikgebouwd exemplaar, net als de grote voorns die we vangen. Als onze eerstvolgende karper ook zo’n bouw heeft, zullen we niet klagen!
In de ochtend was er actie bij de buren. Hans Sissingh vist er met de Belg José Gonzalez en die had zijn eerste karper te pakken. Met 24 pond een iets grotere uitvoering van onze schub, mooi om te zien in het ochtendlicht.
Oh ja, de vos hebben we niet meer gezien. En onze slippers ook niet.
Nacht 5
Overdag kregen we wat inspiratie van onze
buurman op stek 8. Deze Belg had al verschillende keren vanaf onze stek gevist
en deelde zijn informatie over features op het stuk water voor ons. Bij goed
weer (lees: weinig zon en veel wind op de kant) heeft hij meer dan 20 vissen per
week weten te vangen vanaf onze stek, met als topper een schub van 27kg. Dat
klinkt mooi, maar we moeten het doen met de huidige omstandigheden. Deze week
heeft onze buurbelg ook nog niks gevangen.
We gaan nog eens het water op met de
dieptemeter en plaatsen twee rigs op nieuwe plekken. Het leverde deze nacht nog
niks op, zelfs de voorns bleven weg.
De JRC 290, 100% betrouwbaar
Nacht 6
Vandaag was het windstil en nog heter dan de
dagen ervoor. Met het baggerstrand voor ons wanen we ons aan een Spaanse costa.
In plaats van een kokosnotenverkoper kregen we bezoek van de opzichter. Hij kon
ons wat vertellen over de vangsten van andere vissers en dat is niet erg
bemoedigend. Elke dag een enkele vis verdeeld over het enorme meer. Maar als wij
nog zo’n enkele vis vangen, hebben we nog steeds kans op een bak van Du Der en
daar gaan we voor!
Op basis van de informatie van onze buurman
gaan we weer op zoek naar interessante plekken. Varen met de dieptemeter,
peilen, zoeken. Het valt niet mee om de kleine onregelmatigheden op de grote
platte pannekoek te vinden. Tegen de avond ligt alles redelijk naar onze zin. We
scoren die nacht een voorn en een brasem, maar mogen in de vroege ochtend zowaar
sprinten naar een gillende pieper! Helaas blijkt het een snoekvisser te zijn die
onze verre lijn heeft opgepikt.
Betrapt! Onze slipperdief.
Nacht 7
De dag begint met inpakken. Mark van der Ham
vertrekt vandaag, want hij moet de volgende dag het vliegtuig naar Liverpool
halen om te coachen bij een World Cup. Ik blijf nog een nachtje, maar samen
roeien we (om de accu te sparen) met Marks spullen terug naar de haven. Een
flink stukkie doorroeien, het kostte ons 50 minuten. Mark pakt zijn spullen in
de wagen en vertrekt, ik benut dit bezoek aan de bewoonde wereld om een
pizzaatje te eten in een bistro bij het camperpark. Daarna roei ik weer terug en
prepareer mijn hengels.
Nu ik de laatste nacht alleen vis, moet echt
alles kloppen. Boot in positie, waadbroek, lampen, net en mat op de juiste plek.
Na een paar uur knopen, roeien en prutsen ligt alles naar mijn zin. Ondanks het
onveranderd veel te mooie zomerweer geeft dat toch vertrouwen voor de nacht. Ik
ga vroeg slapen en heb helaas een heerlijk lange nachtrust.
‘s Ochtends hoor ik dat buurmannen José
& Hans een vis hebben verspeeld op één van de vele boomstronken. In feite
vissen we in een omgezaagd bos en dan moet je accepteren dat je niet elke
aanbeet kunt verzilveren. Ik pak mijn boeltje bij elkaar, sjouw me een breuk
door de blubber en roei in een uur tegen een briesje in terug naar de
haven.
Bepakt terug naar de haven
Ik heb zelf nog geen Du Der-karper mogen
vangen. Het weer speelde ons daarbij zeker parten; vanaf de vier stekken op het
grote schiereiland waar wij zaten, zijn in twee weken tijd twee karpers
gevangen. Mooi dat Mark er één van te pakken had. Toch was het een prachtige
visweek op een imponerend meer. We weten dat hier een geweldig bestand aan grote
vis zwemt. Drie weken terug nog werd het meerrecord verbroken met een enorme
schub van 34,8kg…! Volgend jaar kom ik weer terug, au revoir!
Au revoir
Hoi Mark,
Bedankt voor je verslag. Spijtig dat de vangst tegenviel. Vissen blijft een raadselachtig gebeuren, zeker op zo’n groot water. Mooi op te lezen dat je wel van de afzondering en rust hebt genoten. Volgend jaar hoop ik te lezen dat je die vette karpers hebt weten te verschalken, of anders als bijvangst een mooie meerval.
met vriendelijke groet.