Het is alweer een aantal weken geleden dat de topcompetitie van start is gegaan, ik had vlak na de eerste wedstrijd al verslag willen doen maar door drukke werkzaamheden op privé vlak was het er niet van gekomen.
Het eerste weekend van mei ging de topcompetitie van start op de Lage Vaart, tussen Almere en Lelystad. Ik vis samen met Marco Buné deze topcompetitie voor JRC. Onze start van de topcompetitie was nu niet om over naar huis te schrijven. De loting was niet van het beste soort en afgezien van het missen van een zakker hebben wij geen teken van leven gehad. Na 40 uur vissen waren wij dan ook 1 van de 8 teams die visloos huiswaarts keerden.
Gelukkig hebben we nog 3 herkansingen met de eerstvolgende eind juni/begin juli. We zullen er dan alles aan gaan doen om niet nogmaals visloos huiswaarts te keren.
De eerste paar sessies na de topcompetitie waren voor mij van hetzelfde laken een pak. Aangezien ik dit jaar veelal nieuwe stekken probeer aan te boren leverde dit achtereenvolgens evenveel blanks op. Het begon te knagen, wat doe ik verkeerd??? Zit de vis er nu eenmaal niet of zie ik dingen over het hoofd? Relativeren, iedereen heeft wel eens een periode dat het niet loopt zoals het moet zijn, toch slaat de twijfel op een gegeven moment een beetje toe en nog steeds krijg ik geen grip op mijn visserij. Mondjesmaat komt er een visje boven tafel.
Afgelopen weekend moest het maar eens weer gebeuren, 2 nachten had ik de tijd om de vissen aan de schubben te komen. De omstandigheden voor de eerste nacht lijken ideaal en vol goede moed ga ik een heerlijke visnacht tegemoet. Compleet uitgerust wordt ik de volgende ochtend wakker, en een illusie armer. Weer een blank. Dat het openbare water grillig kan zijn dat weet ik maar dit jaar is het echt nog niet om over naar huis te schrijven.
Een aantal sessies bleef de Radar in alle toonaarden zwijgen
Teleurgesteld vertrek ik naar huis in de wetenschap dat ik dezelfde avond weer aan het kanaal zal verblijven maar met minder vertrouwen. Na het avond eten verlaat ik wederom mijn gezin om wederom aan de waterkant te kunnen vertoeven. Ook vandaag is het heerlijk visweer en naarmate de avond vordert krijg ik steeds meer vertrouwen. Dit maal laat mijn gevoel me niet in de steek en weet ik in de nacht en vroege ochtend een aantal mooie exemplaren op de kant te krijgen, waaronder een zeer oude kanaalstrijder, een vis die zeker een aantal jaren ouder moet zijn dan dat ik ben. Als ik de brede rug van deze prachtige bejaarde schub zie, verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht. Blijkbaar vallen vandaag alle puzzelstukjes op zijn plaats en kan ik met een zeer tevreden gevoel huiswaarts keren.
De aanhouder wint. De eerste vis van een memorabele sessie. A happy angler
Zo blijkt maar weer eens te meer, ook al zit het tegen, blijf vertrouwen houden in wat je doet, dan komt het op een zeker moment toch weer goed.
Het voorjaar is nu echt los gebarsten, en met een grote glimlach groet ik jullie en wens ik jullie veel strakke lijnen.
Eddy
