De afgelopen week had ik een korte sessie vanaf de kant en ben ik met de boot op pad geweest. Ik heb vandaag niet zoveel tijd en besluit om vanaf de kant te gaan vissen (niet al dat gedoe van boot in en uit het water halen) het lijkt een goede dag te worden want na 15 minuten komt de eerste aanbeet, een mooie snoek van 90+ mag op de foto, deze heeft zich goed volgevreten.
Dan is het gedaan met de pret wat ik ook probeer het blijft bij twee hele mooie vissen. Ik krijg geen aanbeten meer, met een goed gevoel ga ik weer op huis aan.Op vrijdag heb ik afgesproken met Mark. Het is 9.00 uur als hij de straat inrijdt, samen halen we de boot uit de garage en koppelen deze achter de auto. Het is tijd voor een bak koffie en weg gaan we. Een uurtje later worden de aasjes in het water geworpen, zoals altijd is het nu wachten… al snel wordt mijn aas gepakt. Een snoek zwemt ermee weg maar hij blijft zwemmen, wat nu…. laten gaan of aanslaan vraag ik mezelf af. Ik wil niet dat de haak geslikt wordt en er blijft dus niets anders over dan aanslaan. Na een korte dril ligt de snoek naast de boot, Mark probeert hem in de boot te tillen, maar helaas na een paar ferme klappen schiet de snoek van de haak en weg is hij, we balen wel even, maar weten dat dit kan gebeuren, dan maar geen foto. Even later meldt de tweede aanbeet zich, door er langzaam maar gestaag met de dobber vandoor te gaan, deze keer pak ik de snoek zelf, Mark maakt de eerste foto van de dag.
Als Mark vraagt waarom hij geen aanbeten krijgt zijn we er al gauw achter. De onderlijn (takel) mag aangepast worden. Als hij zijn aas inwerpt komt het aas als een rolmops in het water en dit is niet de bedoeling, ook zijn de haken naar mijn mening te klein. OK zegt Mark ik moet mijn huiswerk beter doen en dan haalt hij een makreel tevoorschijn en zet deze op zijn takel hij werpt in en roept;” zo laat ze maar komen !!” We slaan in de tussentijd twee aanbeten mis als Mark roept: “ik heb beet” en ja hoor zijn dobber gaat er vandoor dan is het tijd om aan te slaan, beduusd blijft hij achter, mis en niet eens gevoeld? Nu wordt de makreel vervangen voor een spiering, ik weet nog een snoekje te vangen, maar bij mijn vismaat blijft het angstig stil. Dan stel ik hem voor om mij met zijn makreel te laten vissen als aas. Ik doe het aas aan de takel maar zet de enkele haak niet in de kop maar in de staart. Dit om er zeker van te zijn dat er meer ruimte is als er aangeslagen wordt, een aasvisje van 30 cm vraagt een andere aanpak dan een aasje van 15 cm en je kan misschien wel raden wat er gebeurt… ja inderdaad de makreel wordt gepakt door een snoek, deze zwemt naar de overkant. We hebben de tijd en wachten tot hij stil gaat staan, we zien de dobber langzaam op en neer gaan hij is het aas aan het keren, als de dobber weer verplaats wordt is het tijd om aan te slaan, het is geen grote vis maar vis is vis! De haak zit netjes in de hoek van zijn bek.
We hebben in totaal 7 aanbeten gehad en hiervan hebben we er 4 gevangen. Voor Mark blijft niets anders over dan te wachten tot de volgen sessie en hem kennende zal hij niet rusten tot hij revanche kan nemen.Op de volgende foto laat ik voor de liefhebbers de takel zien waar ik graag mee vis. Hij bestaat uit een stalen onderlijn van ongeveer 60 cm. Ik gebruik een grote enkele haak, deze wordt voorzien van een tube of een krimp kousje, dit om het schuiven tegen te gaan. Aan de splitring wordt de dreg gezet, door het gebruik van een splitring kan je makkelijker variëren van dreg. Op het eind zet ik nog een tube of krimp kous dit omdat dan de hoofdlijn niet achter je sleeve kan blijven steken.
Veel vis plezier en een groet.
Jouke Timmer
