Een taaie visserij met 2x een mooi pr.
In de laatste weken van het seizoen ben ik op de rivieren te vinden en probeer de grote snoekbaars aan de schubben te komen.
Dat dit een taaie visserij is waar bij je veel uren maakt en niet veel aanbeten krijgt mag duidelijk zijn, maar als je een aanbeet krijgt!
Voor het grootste gedeelte van de dag wordt er getrold met man’s pluggen van 15 + , er wordt gevist op een diepte tussen de 2,5 en 3,5 meter .
Deze diepte is gelijk aan de rand van het talud, de resterende tijd vertikalen we rondom de brug pijlers, met shad’s van rond de 10 cm.
Over de eerste twee sessies kan ik kort zijn… de eerste niets gevangen en ook geen aanbeet gehad, de tweede leverde een visje op maar niet van
het formaat waar we naar op zoek zijn, voor hij weer in zijn element wordt teruggezet heb hem nog even toegesproken en gevraagd:” waar is je grootmoeder?” maar of dit geholpen heeft??
Als zaterdagmorgen om 10 uur de boot het water inglijdt voor een nieuwe poging ben ik niet alleen, vandaag gaat Hans mee, wat opvalt is dat het water bijzonder hoog staat zo’n 30 cm hoger dan normaal en het water is behoorlijk troebel (door zicht = 40 cm) normaal gesproken niet verkeerd voor het vangen van snoekbaars.
Als we de eerste stek hebben uitgetrold en geen aanbeet hebben gekregen is het tijd om naar de tweede stek te varen.
Als de pluggen net vijf minuten in het water zijn, krijg ik de eerste aanbeet een korte felle tik, niet zo’n een waar je van verwacht dat het bingo is,
als ik de hengel aanzet laat de vis gelijk haar bedoelingen voelen, de hengel staat krom en de slip moet zijn werk doen…. Mevrouw schudt een paar keer
flink met haar kop en gaat vervolgens zonder aarzeling richting het midden van de rivier.
Mij blijft niets anders over dan geduld, geduld en nog eens geduld te hebben!
Na een aantal runs komt de vis onder de boot en heeft geen zin om van de bodem af te komen, al ze moe is geeft ze het op en komt zonder veel protest naar de oppervlakte, als ze zich naast de boot in volle omvang laat zien …. Imponeert ze ons met haar mooie omvang!
Als we zien dat ze maar net gehaakt is wordt het schepnet onder de snoekbaars gebracht en in de boot getild.
Als Hans een paar foto’s heeft genomen is het tijd om afscheid te nemen van deze beauty, 96 cm., als ze het water weer raakt laat ze mij achter met een nat gezicht door een ferme staartslag en een glorieus gevoel.
Een hai 5, even nagenieten, een peuk en een bakje koffie dan kunnen we weer verder.
Als de pluggen regelmatig de bodem aantikken is het Hans die na 20 minuten zegt: “ik zit vast ” als we achteruit willen varen wordt het vastzitten veranderd
In: “het is vis!” Aan de kromming van zijn hengel is te zien dat het hier ook om een mooie vis gaat, ik ruim wat spullen op die in de weg liggen en zet het schepnet klaar, in de tussentijd kan ik genieten van de drill, na een poosje geeft ook deze madam de strijd op en wordt met het schepnet in de boot gebracht een pracht vis! ook voor Hans een nieuw pr. van 91 cm., na een paar foto’s zwemt ze haar vrijheid weer tegemoet.
We beseffen ons dat een dag als deze niet vaak voorkomt, ook al hebben we bewust gekozen om de grootte aan de haak te krijgen.
We weten nog een snoekbaarsje te vangen en dan vlug naar huis om de foto’s te bekijken!
Jouke Timmer
